CHAR KOEY TEOW

GAMBAR HIASAN (GAMBAR LAMA)

Seorang kawan seusia anak sulung saya dan telah berkahwin berjanji akan membawa buah tangan kicap ' Char Koey Teow Bukit Mertajam (BM)'  yang terkenal itu apabila beliau balik semula bertugas selepas bercuti Hari Raya bersama keluarganya di Bayan Baru, Pulau Pinang. Beliau yang mendakwa sebagai peminat tegar  'Char Koey Teow' menganggap  tiada mana-mana Char Koey Teow sesedap 'Char Koey Teow BM'.   

 

Anak muda yang memiliki ijazah dalam teknologi maklumat itu adalah anak kepada seorang pesara pegawai tinggi kerajaan. Sekalipun demikian, dia yang telah mempunyai jawatan tetap di agensi kerajaan masih belum berjaya menjawat jawatan yang bersesuaian dengan kelulusannya.

 

Secara peribadi saya mengaku bahawa saya sangat jauh dengan dapur. Saya tidak pandai masak. Walaupun pada usia sekarang, banyak perkara mengenai dapur dan masakan adalah perkara-perkara asing bagi saya. Saya tidak perlu mengkhususkan perkara ini kerana akan memalukan diri sendiri. Dipendekkan cerita,  saya boleh diungkapkan sebagai ' tidak pernah ke dapur '. 

 

Namun demikian, saya selalu memerhatikan isteri memasak ' Char Koey Teow ' dengan menggunakan 'resepi rahasianya'. Bermula dari itu, saya minat makan  Char Koey Teow dan memasaknya. Selain itu saya juga mendalami ilmu mengenai Char Koey Teow melalui internet/you tube di luar pengetahuan isteri. Saya sangat yakin bahawa dia masih menganggap saya cuma melayan blog sendiri ketika akrab bersama lap top. 

 

Mendalami ilmu Char Koey Teow bermaana mengetahui serba sedikit mengenai resepi dan teknik memasak makanan yang diasaskan oleh keturunan Hokien itu. Masa yang diambil untuk memasak Char Koey Teow tidak lebih dari 2 minit.

 

Bahan asas untuk memasak Char Koey Teow ialah minyak masak, bawang putih yang telah dikisar, sambal khas untuk char koey teow, kicap, stok udang ( air udang), udang, kerang, daun kucai, taugeh dan telor.  ( Sambal dan kicap khas char koey teow ' ready made' banyak terdapat di pasaran). 

 

Salah satu elemen penting ketika memasak Char Koey Teow ialah ' kemahiran ' memasak dengan pantas dan mengawal api. Alhamdulillah, berkat kesabaran dan setelah mencuba beberapa kali saya kini ' bolehlah' memasak makanan itu.  

 

Bukti saya boleh masak ialah anak-anak suka Char Koey Teow yang saya sediakan. Bukankah saya di kedudukkan from zero to hero?  Belakang parang kalau diasah lama-lama akan tajam juga!

 

Jika ada rezeki saya akan menggunakan ' Kicap Char Koey Teow BM' yang dikatakan ' Raja' kepada segala ' Char Koey Teow selepas Hari Raya ini. Semoga kawan yang seusia anak sulung saya tidak terlupa membawa kicap itu dari Penang.

 

Ini perkara rahasia. Siapakah orang pertama yang akan saya hidangkan dengan masakan Char Koey Teow menggunakan Kicap Char Koey Teow BM yang dikatakan power itu? 

 

 

CENDAWAN BUSUT

Selepas pejabat, Jumaat (21/9/12),  saya dan keluarga balik ke kampung di Negeri Sembilan untuk melihat ahli baru keluarga kecil kami. Ahli baru itu, bayi perempuan yang beratnya 3.6 kg ketika dilahirkan di Hospital Columbia, Seremban itu ialah anak ketiga kepada anak saudara (perempuan) saya @ cucu ke-3 adik perempuan saya dan suaminya @ cucu saudara ke-3 saya. Alhamdulillah. Syukur.

Di awal pagi Sabtu, 22/9/12 saya sendirian ke Pasar Tani Rembau yang letaknya kira-kira 7 kilometer dari kampung saya. Mungkin tertipu dengan gelagat saya yang bersemangat mengambil gambar di sekitar pasar tani itu, seorang yang berpakaian kemas menegur saya dalam bahasa ‘Orang Kuala Lumpur’, yaani bahasa Melayu standard. Tegurnya, “Ambil berita kah?” Saya tidak menjawab tetapi menghadiahkan senyuman kepadanya.

Harga barang-barang  di Pasar Tani Rembau lebih kurang sama dengan harga di Kuala Lumpur/Ampang. Telur itik sebiji 70 sen. Harga ikan keli salai se kilogram ialah RM18.00. Harga petai juga standing dengan di Kuala Lumpur/Ampang. Harga tulang (banyak juga dagingnya dan bukan tulang semata-mata) RM18.00/kilogram. Harga ikan lebih mahal dari sesetengah tempat di Kuala Lumpur/Ampang. Harga getah telah jatuh menjunam, mungkin sebahagian besar pengunjung yang memborong barang-barang jualan di pasar tani ini ialah anak-anak kampung yang ‘kerja besar ‘ di bandar dan balik ke kampung pada hari cuti/hujung minggu.    

Dalam perjalanan balik ke rumah saya singgah di kebun yang jaraknya kira-kira 300 meter dari rumah untuk meninjau lembu dan kambing yang diusahakan oleh suami adik saya. Dia ialah bekas kakitangan awam yang bersara awal.  Inilah yang selalu saya ulang-ulangkan, bahawa tiada sesiapa yang dianiaya jika berkahwin dengan perempuan Negeri Sembilan. Adik ipar saya ini ialah anak jati negeri Hang Tuah, Melaka. ‘Menang – Menang (Win Win)’.  “Perempuan yang punya pesaka, Orang semenda (lelaki yang berkahwin dengan perempuan Negeri Sembilan) yang membela (menjaga dan mengusahakan tanah pusaka)”.  

 

Ketika berjalan-jalan di dalam kebun yang juga terdapat beberapa pokok durian, rambutan, cempedak dan dua batang pokok petai (yang sedang berbuah) kaki saya terlanggar ‘Cendawan Busut’.  Mulai-mulanya saya terkejut tetapi akhirnya menjadi teruja – boleh dipaparkan dalam blog ‘ujang kutik’! Sungguhpun cendawan-cendawan busut tersebut telah terlebih matang tetapi masih boleh dibuat masakan. Saya seronok mendapat rezeki yang tidak dijangka. Saya juga teruju hendak menunjukkan kepada keluarga terutamanya anak-anak saya yang sangat ‘jahil’ dengan tumbuhan-sayuran yang pelik kepada mereka itu.

 

Bagi pembaca yang mungkin asing dengan ‘Cendawan Busut’ dijelaskan; Secara ringkasnya cendawan busut ialah sejenis cendawan yang boleh dimakan. Struktur cendawan ini ada dua bahagian; Bahagaian Pertama ialah kepala cendawan yang muncul di permukaan tanah. Bahagian kedua seakan-akan akar tetapi bukan akar yang terbenam di dalam tanah. Kedua-dua bahagian itu boleh dimakan. Cendawan busut lebih sedap dibuat masakan ketika struktur ‘kepalanya’ belum kembang mekar lagi. Biasanya cendawan busut tumbuh di sesuatu kawasan selepas hujan.

Sungguh pun demikian, cendawan busut tersebut tidak dapat dimasak untuk masakan tengah hari pada hari Sabtu, 22/9/12. Saya dan keluarga terpaksa balik ke Ampang untuk menghadiri majlis walimatul urus anak kepada sepupu lelaki arwah ibu saya di perkampungan etnik Minangkabau Sungai Cincin, Gombak.  Sepupu lelaki arwah ibu saya, Orang Negeri Sembilan berkahwin dengan perempuan etnik Minangkabau Gombak.

 

pokok getah : 'back to basic' sebilangan kita

Syahadan, saya menunjukkan foto biji getah yang diambil dari sebuah ladang getah di Segamat baru-baru ini kepada anak gadis bongsu saya. Dia  masih menuntut. Saya berharap dia tidak mengenali objek berwarna coklat berbintik sebesar buah guli itu. Saya ada mesej atau maksud tersembunyi 'mengkambinghitamkan' buah atau biji yang pokoknya  menghasilkan produk yang amat penting dalam industri getah negara kita itu.

Dia merenung foto di skrin komputer dalam tempuh yang agak lama, yaani 2  hingga  3 minit. "Ini gambar biji getah," katanya. Penjelasan tersebut juga bermakna saya terpaksa melupakan hajat untuk mengenakannya. 

Saya tidak pasti sebab dia mengambil masa agak lama untuk menjawab soalan  mudah itu. Samada dia kurang pasti atau sengaja berpura-pura berbuat demikian kerana deria inteleknya telah dapat mengesan  tujuan saya untuk mengenakannya.

Sehubungan ini, saya percaya ada di kalangan golongan kanak-kanak dan remaja hari ini tidak mengenali komponen komoditi sumber hasil utama negara  ini , iaitu getah samada bijinya, benihnya, pokoknya atau susunya. Senario ini tidak dapat dielakkan kerana puncanya amat berkait dengan persekitaran mereka dibesarkan.  

Tiada kejutan . Saya lebih terkejut dengan kawan sepejabat berusia 50-an  yang bukan sahaja tidak pernah makan ulam kerdas malahan tidak tahu langsung wujudnya ulam yang dinamakan kerdas.


Pokok getah atau nama saintifiknya hevea brasilliensis dikatakan dibawa ke negara ini dari Brazil di sekitar tahun 1877 oleh seorang lulusan geologi berbangsa British bernama  Henry Nicholas Ridley . Di peringkat awal cadangan beliau untuk menanam getah di Malaya telah mendapat tentangan kerana ketika itu tanaman dominan ialah kopi. Beliau digelar 'Nicholas Mad Ridley atau Si Gila Ridley kerana ideanya dirasakan tidak masuk akal. Beliau juga digelar Rubber Ridley.


Selain dari  itu beliau juga memperkenalkan kaedah torehan 'V-Shaped' . Kaedah menoreh  lapisan nipis pokok getah pada aliran susu getah itu bukan sahaja menambahkan hasil torehan susu getah, tetapi juga memanjangkan jangka hayat pokok getah. Sebelum itu susu getah dikeluarkan secara 'memakuk' atau melubangkan pokok getah. 

Kaedah torehan beliau kekal diamalkan hingga hari ini. Beliau yang dilahirkan pada tahun 1855 meninggal dunia pada tahun 1956 ketika berusia 101 tahun. 


Ketika ini kebanyakkan pekebun kecil getah menghasilkan 'lump cup' atau getah beku. Sepanjang tahun 2010 dan 2011 harga getah beku mencapai harga tertinggi sehingga RM8.00 se kilogram. Pada harga tersebut seseorang pekebun getah yang memilikki 5 ekar kebun getah boleh memperolehi pendapatan melebih  RM4,000.00 hingga RM5,000.00 sebulan.


Walaupun kini harga getah turun, iaitu sekitar RM4.00 se kilogram, pekebun getah masih boleh menjalani kehidupan yang sederhana tetapi selesa.


Dua agensi yang terlibat secara langsung dengan industri getah di negara ini ialah Pihak Berkuasa Kemajuan Pekebun Kecil Getah (RISDA) dan Lembaga Getah Malaysia (LGM).

Di antara dua agensi tersebut, RISDA dipertanggungjawabkan mengurus tanam semula getah. Ini bermakna, seseorang yang mempunyai kebun getah tua dan bercadang untuk menanam semula getah boleh membuat permohonan kepada  RISDA. Bantuan adalah di dalam bentuk mata benda,baja,tunai dan khidmat nasihat. 


Sayangnya, berapa tinggi pun harga getah naik, status sosial pekebun kecil yang terlibat dengan industri ini terutamanya golongan muda masih dipandang rendah oleh masyarakat. Inilah di antara halangan yang dihadapi oleh pihak yang bertanggungjawab kerana golongan muda menjauhkan diri dengan industri ini. 

Naif dan 'rendahnya martabat' golongan penoreh getah mungkin dapat diterjemahkan melalui lagu "Apo Nak Dikato(Ito & Blues Gang";


Poi pokan naik basika
tongah haghi tongah paneh
apo dayo motong gotah
apo nak dikato
kalau boleh nak jadi cikgu sekolah
kek Kolo Pilah.


Kendati pun ada anak-anak tidak mengenali pokok getah, bukan sedikit bilangan ayah mereka samada kini berjawatan Ketua Pengarah, Ketua Pegawai Eksekutif atau Pegawai Tinggi yang dibesarkan melalui hasil jualan getah. 

Sekalipun kini ayah mereka berjawatan Ketua Pengarah atau Pegawai Tinggi, kedudukkan tersebut tidak sekali-kali  membuatkan ayah mereka lupa kepada bau teramat busuk  getah skrap yang terendam di dalam mangkuk getah. Bau teramat busuk tersebut sukar hilang walaupun tangan dibasuh dengan air limau kasturi atau sabun cap kapak. 

Ayah mereka , kini para  Ketua Pengarah atau Pegawai Tinggi juga masih ingat  bahawa duit hasil jualan getah tidak pernah berbau busuk. Duit itu berbau wangi.  Duit itu diperolehi tanpa ada unsur curi tulang dan jauh sekali dari gejala rasuah. Duit itu diperolehi dari titik peluh. Duit itu duit halal.